کامپوزیت سولافیل میکروهیبرید ۴ گرمی M90 Solafil

توضیحات

کامپوزیت سولافیل (Solafil) یک ماده ترمیمی همرنگ دندان از خانواده رزین‌های نوری (Light-Cure) است که برای بازسازی ساختار دندان در درمان‌های زیبایی و ترمیمی کاربرد دارد . این محصول در مدل‌های مختلف (میکروهیبرید، نانو و فلو) عرضه می‌شود تا پاسخگوی نیازهای متنوع کلینیکی باشد .

 سولافیل 

کامپوزیت سولافیل از دو جزء اصلی تشکیل شده است :

• ماتریکس رزینی (Resin Matrix): عمدتاً حاوی بیس‌فنول A-گلیسیدیل متاکریلات (Bis-GMA) که بستری برای نگهداری ذرات پرکننده ایجاد می‌کند.

• پرکننده‌ها (Fillers): ذرات شیشه سیلیکاتی با ابعاد نانو و میکرو که استحکام، مقاومت در برابر سایش و قابلیت پولیش را تعیین می‌کنند.

این ماده با طول موج نور آبی در محدوده 350 تا 500 نانومتر پلیمریزه (سخت) می‌شود .

 انواع مدل‌های کامپوزیت سولافیل (ویژگی‌ها و تفاوت‌ها)

کامپوزیت سولافیل در سه مدل اصلی عرضه می‌شود که هر کدام برای کاربرد مشخصی طراحی شده‌اند :

 کاربردهای اصلی (Indications)

سولافیل به عنوان یک ماده ترمیمی “یونیورسال” (همه‌کاره) در طیف وسیعی از موارد استفاده می‌شود :

کاربردهای ترمیمی:

• کلاس I و II: پر کردن حفره‌های سطوح جویدنی و بین دندان‌های عقب .

• کلاس III، IV و V: ترمیم سطوح بین دندان‌های جلویی، بازسازی گوشه شکسته دندان و ترمیم حفره‌های نزدیک لثه .

• بازسازی (Core build-up): بازسازی ساختار از دست رفته دندان قبل از روکش‌گذاری .

کاربردهای زیبایی و پیشگیرانه:

• ونیر (Veneer): اصلاح طرح لبخند و بهبود ظاهر دندان‌ها .

• سیلانت (Fissure Sealant): پر کردن شیارهای عمیق دندان برای جلوگیری از پوسیدگی (به ویژه در کودکان) .

توجه مهم: مدل فلو سولافیل به دلیل مقاومت مکانیکی پایین‌تر (به دلیل درصد پرکننده کمتر که حدود 37-53٪ است)، نباید در نواحی با تنش بالا (مانند سطوح جویدنی دندان‌های عقب) به عنوان لایه اصلی استفاده شود و صرفاً برای کاربردهای خاص (مثل لاینر یا ترمیم‌های کوچک) مناسب است .

 نحوه استفاده گام به گام (راهنمای تخصصی)

این راهنما بر اساس استانداردهای عمومی کامپوزیت‌های رزینی تدوین شده است .

مرحله 1: آماده‌سازی حفره (Cavity Preparation)

• پوسیدگی و ترمیم‌های قبلی به طور کامل برداشته شوند .

• حفره را با اسپری آب شستشو داده و سپس با هوای فشرده خشک کنید (اما نه کاملاً خشک و دهیدراته) .

مرحله 2: محافظت از پالپ (Pulp Protection)

• در حفره‌های عمیق (فاصله کمتر از 1 میلی‌متر تا پالپ)، از یک لایه نازک هیدروکسید کلسیم (مثل Dycal) استفاده کنید .

مرحله 3: چسباندن (Bonding / Adhesive)

• سطح عاج و مینا را با اسید اچ (فسفریک اسید 37٪) به مدت 15 تا 30 ثانیه حک کنید.

• اسید را شسته و سطح را به آرامی خشک کنید (سطح باید مرطوب به نظر برسد).

• لایه چسبنده (Adhesive) را طبق دستورالعمل سازنده اعمال و پخت کنید .

مرحله 4: تزریق و فرم دادن (Placement & Sculpting)

• کامپوزیت را مستقیماً داخل حفره تزریق کنید .

• برای مدل فلو، به دلیل جریان‌پذیری بالا، به راحتی در تمام نقاط حفره پخش می‌شود .

• با استفاده از ابزارهای مخصوص (کارور)، فرم اولیه ترمیم را با دقت بالا ایجاد کنید .

مرحله 5: پخت نوری (Light Curing) – کلیدی‌ترین مرحله

• دستگاه لایت کیور را نزدیک سطح نگه دارید.

• مدت زمان: حداقل 40 ثانیه برای هر لایه .

• ضخامت: هر لایه نباید بیشتر از 2 میلی‌متر باشد، در غیر این صورت لایه‌های زیرین به طور کامل سفت نمی‌شوند .

• شدت نور: دستگاه لایت کیور باید شدتی حداقل 650 تا 1000 میلی‌وات بر سانتی‌متر مربع داشته باشد .

مرحله 6: پرداخت نهایی (Finishing & Polishing)

• پس از پخت، با فرزها و دیسک‌های مخصوص، اضافات برداشته شده و فرم نهایی تنظیم می‌شود .

• برای دستیابی به درخشندگی نهایی، از رابری (Rubber) و خمیرهای پولیش استفاده کنید .